ترانه غرق در موج روزگارم – ژیلا شجاعی (یلدا)

می بازد رنگ
گلهای کاغذی احساسم
مچاله می شود
هنگام باران اشکهایم
در غروب غمبار غمهایم
می نشینم به نظاره غصه هایم
صد فریاد می کشم
از دردهای پنهانم
گل های زرد می رویند
در باغچه تنهایم
شکسته در گلویم
صدای نوایم
در گوشه تاریکم
نشسته و بی تابم
احاطه کرده دیوارهای حسرت
تن رنجور افکارم
غرق گشته روح و جانم
در موج های وحشی روزگارم

 184 بازدید

اشتراک گذاری
شعر صفات بشر - حسن مصطفایی دهنوی

متن دیدگاه‌ها

یک نظر ارسال کنید