« آب فیروزی »
حقیقت ، یاوران شد جاودانی
نه چون تزویر و نیرنگ است فانی
به معیار حقیقت ،هر که دل بست
حقیقت شد به معیار جهانی
من اندر راه حق ، وامانده بودم
شیاطیـن رهزنـم بُد۱ ناگهانی
تو را در راه حق ،گر آرزویی است
به تو گفتـم: حقیقت را بدانی
حقیقت ، آب فیروزی۲ به من داد
به فیروزی گر این مطلب بدانی
تمنا دارم ای یاران بـسنجید
حقیقت ، کی بُدش نا مهربانی
حقیقت را هرآن فردی که سنجید
به هـر فـردی نـماید مهربانی
چه۳ کار چرخ گردون را بـبینم
بـیامـوزد به آدم کاردانـی
ترحّم از خداوندِ جهان بود
به ما کردند ، چرخش شد نشانی
تفضّل گر نمی کرد آن خداوند
به ظلمت بود از ما زندگانی
حقیقت،استخوان این جهان است
نه ایستد روی پا بی استخوانی
اگر چرخی بدون محوری ماند
نـمی چرخد به کاری با روانی
حسن از راه حق، مگریز و دریاب
حقیقت را که بر مردم بـخوانی
٭٭٭
۱- بود ۲- پیروز – آنکه حاجتش برآمده شده ۳- چگونه – کجا
حسن مصطفایی دهنوی

 80 بازدید

اشتراک گذاری
شعر جامانده - علی ناصری (عین)

متن دیدگاه‌ها

mood_bad
  • هیچ نظری ثبت نشده است.
  • یک نظر ارسال کنید