سیب سرخی افتاد
درکنار قبرم
ناگهان لبخندی
ازسرهمدردی
دلربایی می کرد،
او مرا می خواند
مرده بودم جانا!
درتنم جان روئید
اوکه خود روح الله،سارق روحم بود
لیک درمرز وجود،هردو تا یک روح بود…
حامد نوروزی

 191 بازدید

اشتراک گذاری
شعر نصرت و فتح - حسن مصطفایی دهنوی

متن دیدگاه‌ها

mood_bad
  • هیچ نظری ثبت نشده است.
  • یک نظر ارسال کنید