شعر سرزمین مقدسم… – سعید فلاحی (زانا کوردستانی)

بانوی من
سرزمین مقدس ام
به شکوه و آرامش
بیستون می مانی
و ابروانت
طاق بستان ساسانی است

تندیس تنت
گنج نامه من است
که سر از هگمتانه در آورده است
و قامت بلندت
به درختان بلوط
زاگرس می ماند
و من،
به غربت کوردستان می مانم
مهجور و ناشناخته و پر از درد.

سعید فلاحی

 261 بازدید

اشتراک گذاری
شعر دوران بد - نعمت الله سیادت مقدم

متن دیدگاه‌ها

یک نظر ارسال کنید